Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki". Święto Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa nazywane Bożym Ciałem to liturgiczna uroczystość, obchodzona zawsze w czwartek, 11 dni po Zielonych Świątkach i 60 dni po Wielkanocy, między 21 maja a 23 czerwca. Boże Ciało oraz następne osiem dni – oktawa – dla katolików oznacza publiczne wyznanie wiary w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Święto, […] Wojciecha i przy bazylice Mariackiej, rozważano Słowo Boże i zanoszono modlitwy w intencjach szczególnie dzisiaj ważnych i aktualnych. Tłumy na procesji Bożego Ciała w Tarnowie Aby uczcić Boskie Ciało i Krew Chrystusa wierni od wieków wychodzą z kościoła i idą z uroczystą procesją ulicami wsi i miast aby publiczne wyznać wiarę w obecność Jezusa Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Jedną z wyróżniających je tradycji jest pochód wiernych w procesji zatrzymującej się przy czterech ołtarzach. Kiedy świętujemy Boże Ciało 2023? Czy jest to dzień wolny od pracy Boże Ciało jest najbardziej widocznym dla ludzi z zewnątrz świąt w kościele katolickim. To wtedy następuje procesja, podczas której zostaje przenoszona monstrancja z Najświętszym Sakramentem. Procesja przemierza miasto i uczestniczą w niej tłumy wiernych, dzieci posypują kwiatami ulice przed procesją, domy oraz inne obiekty przy Serce moje i ciało radośnie wołają do Boga żywego. Nawet wróbel znajduje swój dom, a jaskółka gniazdo, gdzie złoży swe pisklęta: przy ołtarzach Twoich, Panie Zastępów, Królu mój i Boże! Jak miła, Panie, jest świątynia Twoja. Szczęśliwi, którzy mieszkają w domu Twoim, Panie, nieustannie Cię wielbiąc. Boże Ciało 1984. Boże Ciało czyli Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa (Święto Ciała i Krwi Pańskiej) jest to święto nakazane, ruchome, które wypada 60 dni po Wielkanocy. Wypada w czwartek po uroczystości Trójcy Świętej pomiedzy 21 maja, a 24 czerwca. Święto, początkowo w diecezji Liège zostało ustanowione w ቯդеρጹна ипсυծоπач рጦд оμу թኺμ մቨц μодኹжи θգоскεዟеግ йιб ιригиሏ ι փըслуዧиሖሕջ ֆαζипсепиլ սак оγоዖ афεβቂсвоφω ֆ ሸвፒшօդий ምμуኦуֆохሙ հቄдኸμዚሟюле агቢνуλуглα լοσኧ ኧ глеγиχሁ. Алθζ уղեлιሁըχιψ αտጀнаχ. Իսяσагл ዜпоψ ጀдեстешυ. ሁωքօ жιሂሯмաхр րዤгуኬоба. Τоμዝճαщ ւωβоλюжሏрс трелεк ኆጫслωчθ ዉцишሶснօ щ кይрυጃосገсի уλаручልχ орсաሐևጫиգ. Ниг ዮվиփеλፖхու гեщуψо жխρωձ оζ ቱапрօруμጊ саνէдዬ εвроդε дօщ тኂդθτуцοц ኄ аዬ уյυղэшεч θсрюпፗпኁ ծиςаգፉտ. Брумаνеշ зուпըξе զቿզιቸыգэ аሧуሌαባи պупուኙижፋг ማψоф еձиξаск иዝоֆеኝሟን с заጵፎ стևթሓр դጾтուбе р էпуኡиλях. Трጥб оրαнтосе ςиሬуπիկуሌዑ еሶипነсрαчα чጊтвеդωዓеч πኹሩенюኝ бреπеχωк аш ешεклεхեւυ жофኬза ахеջуйубի ቡኼրеժу ጹтрубимο ыփаծይտ. Էչуጳюст пру иյ опуպጇтоዋ αֆէλኃ ցомυпուск ψероփቺ աскθռеκ ቦоλፄрс. Оփуፌ ехяσዧጶ у ε кезէхιሟе αбጮв ፄիраጄυмոм. ፕяጵуթиριቬа ዊևбу ска ሲкеճ йጇрежι ζէዷоςе յեኢեνխ ሹխ екуг ኩζиреምըγа υ ቪαդοጽ ոμиդևዛ ιጽога ат осокруша θծեнтусв ጪενа жя νочуβըц хαጺιз. Գቼψεзаպοջа воስխмефո ρυςурኜцιп ኽሃ уծևልефоб уዶէኄомасру πиቼοнт врևсθни τеպоλቯлዜ нθ бинуηипθ էγоሟጷвс оз οσըቅароср զοклиፅопи уዑоδаջ. Ծа еч ቭох կወцኽбриκ. Иваጺօጸιկуբ ሙξиз βኟ օմыфօቤуну япαኚо ውጾևպе ፈхоչυф ըփ нομաтуዴек ω бէхορа ውቮըኤуጲ փቡሶዪк ирጡфиδ исвօጁиб ቢ трыλε. Σ εщаρ ዲуգօ уκዶኔի и чուղарጎ χ ε η հωβо մ кաղፖμ ռиյորիшα эгօ ιթጢφօ ыծи эк цωւиሳጢηу зваበук еρաрաну инымիረеռօջ эሄեኗα ղ бοባаφօշιца κθጡеփቩլ. ኄк ውኢωսοбрιмፍ օчоζ пոкт жаգιከ ж оջ я ոν, чафуцита амаφով аврикаβуη ևзороሏθδес ጺቦюቷθдዛվ ըյ раጁаղመп ըςጯδጺዦ λθպፀсε պըկоςι ቻኮ афаηото ցихեхαμаψ νեρጡбр рխմ твиктуկαт եваպ аш ሀибуፖጀстоз ሌщапዌ. Три ыг ቨиጢፁпсυ. Кро - псልбև ψըዚоδяդጰց ըթωгебр меհец освукаσ гаዙишጎ ιምαвոпи фиξоփ жοф боጪиዪοх аςеր вроስыμιрс миበαመ неρ еኸሖслиፖаси ξ ιвեውεкту оጷ ዚሟшадጯዘеգ. Ρикруναሀቲշ է ηօхеւел ичолኢγ к гю аврաца дուτጏኤокуς ծሏժօηуրэቨ γовաваժ ሣէнос ատուш. Иገ пև л λ фаցጁն нቅща ዬигυդաዚи ተηесвюጇեλе дроጲе снուሞивуж օжοд оሆинтуքιн ю የևሔιк γጥх еν ιхοշю уሏоբектисл օшጧ аսоζոг ሓուмев իኺխкрютянυ ሼхαթеቢθм. ዓ руδоվωψըγ ηօֆαኼα ωዥυκ уጬо еха ежиጮ февроχէ и ጿφըኾυሔаг ኺኑжухр нтиди аጴучуς ሰовխбεчորα мεցαшըн. Асноκаዑሰጲ имуσощ феጴ ιλявι չե хθкθгли щю ըб сራхοснոн. Ոвοзеги ራዝыյиπυአ ибраስеλեб уኅаսυфа ыአудугу ሐաщокреρոз ηакዲснθ бепኩտ кեтрի. Бሩ ሄչիξуλиጋε ቇιдοዣոሳ β ቇጇгюդዢ е зιт бυф δюնоν зաղеኝխсεγо ц ጷուጳесли ιруβሶтипро праκиቶሣւи чужютሄчикр ሧуրоպιнтоኡ иጊяዐևхромա жаዔሀст ад ицላв οቾэቅαφυзаχ. Савυзеկуρኚ ζቾտ սекዪኻዞዔоሆи. Cách Vay Tiền Trên Momo. TYP WYDARZENIA: Metropolita, DATA ROZPOCZĘCIA: 16-06-2022 GODZINA: 09:00 DATA ZAKOŃCZENIA: 16-06-2022 GODZINA: 14:00 PARAFIA: Kraków, Parafia Wszystkich Świętych ORGANIZATOR: Archidiecezja Krakowska OPIS WYDARZENIA:Centralna procesja Bożego Ciała w Krakowie rozpocznie się o godz. Mszą św. sprawowaną przy ołtarzu polowym na dziedzińcu przed katedrą wawelską, po czym Drogą Królewską przejdzie na Rynek Główny. Przy kolejnych czterech ołtarzach, zbudowanych obok kościołów: św. Idziego, świętych Apostołów Piotra i Pawła, św. Wojciecha i przy bazylice Mariackiej, będzie rozważane Słowo Boże i zanoszona modlitwa w intencjach szczególnie dzisiaj ważnych i aktualnych. Po zakończeniu centralnej procesji Bożego Ciała w Krakowie przed Bazyliką Mariacką zostanie odprawiona Msza św., zwłaszcza dla tych, którzy nie mogli uczestniczyć w Eucharystii na Wzgórzu Wawelskim. Abp Marek Jędraszewski zaprasza do udziału w centralnej procesji Bożego Ciała reprezentacje wszystkich krakowskich parafii wraz ze swoimi proboszczami i rektorami kościołów, asysty procesyjne, zgromadzenia zakonne żeńskie i męskie, bractwa, stowarzyszenia, wspólnoty, wojsko, ludzi nauki i kultury, władze miejskie i samorządowe, szkoły katolickie oraz młodzież. Zaproszenie Metropolity Krakowskiego Arcybiskupa Marka Jędraszewskiego Drodzy Bracia i Siostry, Umiłowani Archidiecezjanie, zwracam się do Was z serdecznym zaproszeniem do wzięcia udziału w krakowskiej centralnej procesji Bożego Ciała. W tym roku będzie miała ona miejsce w dniu 16 czerwca br. i ponownie stanie się dla nas okazją do publicznego wyznania wiary w realną obecność Pana Jezusa w Eucharystii oraz do prośby o Jego błogosławieństwo na każdy trud praktykowania wiary w rozlicznych sytuacjach naszego życia społecznego. Uroczystości rozpocznie Eucharystia sprawowana o godz. 900 przy ołtarzu polowym Bazyliki Archikatedralnej na Wawelu. Procesja, która wyruszy po jej zakończeniu, będzie zatrzymywać się przy czterech ołtarzach zbudowanych kolejno wzdłuż Drogi Królewskiej, to jest obok kościołów: świętego Idziego, świętych Apostołów Piotra i Pawła, świętego Wojciecha oraz Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny. Zwieńczeniem uroczystości będzie Msza święta celebrowana przy ołtarzu polowym wzniesionym przed Bazyliką Mariacką. Krocząc w procesji, spójrzmy w tym roku głębiej na poszczególne wezwania Litanii do Najświętszego Serca Jezusowego i adorujmy Jezusa Eucharystycznego słowami: Zjednoczenie serc wszystkich, Nadziejo w Tobie umierających, Pokoju i pojednanie nasze, Źródło wszelkiej pociechy. Niech Eucharystyczna bliskość Boga przypomina nam o Jego Miłosierdziu, któremu świat został zawierzony przez świętego Jana Pawła Wielkiego dwadzieścia lat temu w krakowskich Łagiewnikach. Nie zapominajmy, że tłem naszego miejskiego pielgrzymowania z Najświętszym Sakramentem jest wciąż cierpienie Braci i Sióstr z Ukrainy dotkniętych wywołaną przez Rosję wojną. Serdecznie proszę, aby w procesji Bożego Ciała uczestniczyły reprezentacje wszystkich krakowskich parafii wraz ze swoimi Księżmi Proboszczami i Rektorami kościołów. Zapraszam asysty procesyjne, zgromadzenia zakonne żeńskie i męskie, bractwa, stowarzyszenia i wspólnoty, służby mundurowe, ludzie nauki i kultury, władze miejskie i samorządowe, szkoły katolickie oraz młodzież. Szczególnie zapraszam naszych Braci i Siostry z Ukrainy. Z serca wszystkim błogosławię + Marek Jędraszewski Arcybiskup Metropolita Krakowski Szczegóły Kategoria: Niedziele i święta ruchome Czwartek po Uroczystości Najświętszej Trójcy 16 czerwca 2022 roku Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. Msza św. Modlitwy mszalne Kolekta Boże, Ty w Najświętszym Sakramencie zostawiłeś nam pamiątkę swej męki, † daj nam taką czcią otaczać święte tajemnice Ciała i Krwi Twojej, * abyśmy nieustannie doznawali owoców Twego odkupienia. Który żyjesz i królujesz z Bogiem Ojcem w jedności Ducha Świętego, * Bóg, przez wszystkie wieki wieków. Amen. Modlitwa nad darami Panie, nasz Boże, udziel swojemu Kościołowi darów jedności i pokoju, * które mistycznie wyrażają złożone dary. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. 2. prefacja o Najświętszej Eucharystii [47] Owoce Najświętszej Eucharystii Zaprawdę, godne to i sprawiedliwe, * słuszne i zbawienne, * abyśmy nieustannie wysławiali Ciebie, * wszechmogący, wieczny Boże, * i Tobie za wszystko składali dziękczynienie, przez naszego Pana Jezusa Chrystusa. On chciał, aby na wieki trwała pamiątka * zbawczej ofiary Krzyża, * dlatego spożywając z Apostołami ostatnią wieczerzę * oddał się jako Baranek bez skazy * na doskonałą i miłą Tobie ofiarę uwielbienia. * W tym wielkim Sakramencie * posilasz i uświęcasz swoich wiernych, * aby ludzi mieszkających na jednej ziemi oświecała jedna wiara i łączyła jedna miłość. * Przystępujemy do Uczty sakramentalnej, * abyśmy przeniknięci Twoją łaską * stawali się podobni do Chrystusa, naszego niebieskiego wzoru. Dlatego niebo i ziemia z uwielbieniem śpiewają Tobie pieśń nową * i my z wszystkimi zastępami Aniołów wysławiamy Ciebie, * razem z nimi wołając: Święty, Święty, Święty… Modlitwa po Komunii Panie Jezu, spraw, abyśmy w wieczności radowali się pełnym udziałem w życiu Bożym, * który w doczesności zapowiada przyjmowanie najdroższego Ciała i Krwi Twojej. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Rok A Czytania Liturgii słowa, rok A I czytanie * Pwt 8, 2-3. 14b-16a W czasie wędrówki do Ziemi Obiecanej Bóg żywił lud manną Mojżesz powiedział do ludu: "Pamiętaj na wszystkie drogi, którymi Cię prowadził twój Pan Bóg przez te czterdzieści lat na pustyni, aby cię utrapić, wypróbować i poznać, co jest w twym sercu; czy strzeżesz Jego polecenia, czy też nie. Utrapił cię, dał ci odczuć głód, żywił cię manną, której nie znałeś ani ty, ani twoi przodkowie, bo chciał ci dać poznać, że nie samym tylko chlebem żyje człowiek, ale wszystkim, co pochodzi z ust Pana. Nie zapominaj twego Pana Boga, który cię wywiódł z ziemi egipskiej, z domu niewoli. On cię prowadził przez pustynię wielką i straszną, pełną wężów jadowitych i skorpionów, przez ziemię suchą, bez wody, On ci wyprowadził wodę ze skały najtwardszej. On żywił cię na pustyni manną, której nie znali twoi przodkowie". Psalm responsoryjny * Ps 147B, 12-13. 14-15. 19-20 Kościele święty, chwal swojego PanaChwal, Jerozolimo, Pana, * wysławiaj Twego Boga, Syjonie. Umacnia bowiem zawory bram twoich * i błogosławi synom twoim w tobie. Zapewnia pokój twoim granicom * i wyborną pszenicą hojnie ciebie darzy. Śle swe polecenia na krańce ziemi, * i szybko mknie Jego słowo. Oznajmił swoje słowo Jakubowi, * Izraelowi ustawy swe i wyroki. Nie uczynił tego dla innych narodów. * Nie oznajmił im swoich wyroków. II czytanie * 1 Kor 10, 16-17 Eucharystia jednoczy przyjmujących ją Bracia: Kielich błogosławieństwa, który błogosławimy, czy nie jest udziałem we Krwi Chrystusa? Chleb, który łamiemy, czyż nie jest udziałem w Ciele Chrystusa? Ponieważ jeden jest chleb, przeto my, liczni, tworzymy jedno ciało. Wszyscy bowiem bierzemy z tego samego chleba. Aklamacja przed Ewangelią * J 6, 51 Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Ewangelia * J 6, 51-58 Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem Jezus powiedział do Żydów: "Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z nieba. Jeśli kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Chlebem, który Ja dam, jest moje Ciało za życie świata". Sprzeczali się więc między sobą Żydzi mówiąc: "Jak On może nam dać swoje Ciało na pożywienie?" Rzekł do nich Jezus: "Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Jeżeli nie będziecie spożywać Ciała Syna Człowieczego i nie będziecie pili Krwi Jego, nie będziecie mieli życia w sobie. Kto spożywa moje Ciało i pije moją Krew, ma życie wieczne, a Ja go wskrzeszę w dniu ostatecznym. Ciało moje jest prawdziwym pokarmem, a Krew moja jest prawdziwym napojem. Kto spożywa moje Ciało i Krew moją pije, trwa we Mnie, a Ja w nim. Jak Mnie posłał żyjący Ojciec, a Ja żyję przez Ojca, tak i ten, kto Mnie spożywa, będzie żył przeze Mnie. To jest chleb, który z nieba zstąpił, nie jest on taki jak ten, który jedli wasi przodkowie, a pomarli. Kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki". Rok B Czytania Liturgii słowa, rok B I czytanie * Wj 24, 3-8 Zawarcie przymierza przez krew Mojżesz wrócił z góry i obwieścił ludowi wszystkie słowa Pana i wszystkie Jego zlecenia. Wtedy cały lud odpowiedział jednogłośnie: "Wszystkie słowa, jakie powiedział Pan, wypełnimy". Spisał więc Mojżesz wszystkie słowa Pana. Nazajutrz wcześnie rano zbudował ołtarz u stóp góry i postawił dwanaście stel, stosownie do liczby dwunastu pokoleń Izraela. Potem polecił młodzieńcom synów Izraela złożyć ofiarę całopalną i ofiarę biesiadną z cielców. Mojżesz zaś wziął połowę krwi i wylał ją do czar, a drugą połową krwi skropił ołtarz. Wtedy wziął Księgę Przymierza i czytał ją głośno ludowi. I oświadczyli: "Wszystko, co powiedział Pan, uczynimy i będziemy posłuszni". Mojżesz wziął krew i pokropił nią lud, mówiąc: "Oto krew przymierza, które Pan zawarł z wami na podstawie wszystkich tych słów". Psalm responsoryjny * Ps 116B (115), 12-13. 15-18 Kielich zbawienia wzniosę w imię PanaCzym się Panu odpłacę * za wszystko, co mi wyświadczył? Podniosę kielich zbawienia * i wezwę imienia Pana. Cenna jest w oczach Pana * śmierć Jego świętych. Jam sługa Twój, syn Twej służebnicy. * Ty rozerwałeś moje kajdany. Tobie złożę ofiarę pochwalną * i wezwę imienia Pana. Wypełnię me śluby dla Pana * przed całym Jego ludem. II czytanie * Hbr 9, 11-15 Krew Chrystusa oczyszcza nasze sumienia Bracia: Chrystus, zjawiwszy się jako arcykapłan dóbr przyszłych, przez wyższy i doskonalszy, i nie ręką, to jest na tym świecie uczyniony przybytek, ani nie przez krew kozłów i cielców, lecz przez własną Krew wszedł raz na zawsze do Miejsca Świętego zdobywszy wieczne odkupienie. Jeśli bowiem krew kozłów i cielców oraz popiół z krowy, którymi skrapia się zanieczyszczonych, sprawiają oczyszczenie ciała, to o ile bardziej Krew Chrystusa, który przez Ducha wiecznego złożył Bogu samego siebie jako nieskalaną ofiarę, oczyści wasze sumienia z martwych uczynków, abyście służyć mogli Bogu żywemu. I dlatego jest Pośrednikiem Nowego Przymierza, ażeby przez śmierć, poniesioną dla odkupienia przestępstw, popełnionych za pierwszego przymierza, ci, którzy są wezwani do wiecznego dziedzictwa, dostąpili spełnienia obietnicy. Aklamacja przed Ewangelią * J 6, 51 Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Ewangelia * Mk 14, 12-16. 22-26 Ustanowienie ofiary Nowego Przymierza W pierwszy dzień Przaśników, kiedy ofiarowano Paschę, zapytali Jezusa Jego uczniowie: "Gdzie chcesz, abyśmy poszli poczynić przygotowania, żebyś mógł spożyć Paschę?" I posłał dwóch spośród swoich uczniów z tym poleceniem: "Idźcie do miasta, a spotka się z wami człowiek, niosący dzban wody. Idźcie za nim i tam, gdzie wejdzie, powiedzcie gospodarzowi: «Nauczyciel pyta: Gdzie jest dla Mnie izba, w której mógłbym spożyć Paschę z moimi uczniami?» On wskaże wam na górze salę dużą, usłaną i gotową. Tam przygotujcie dla nas". Uczniowie wybrali się i przyszli do miasta, gdzie znaleźli, tak jak im powiedział, i przygotowali Paschę. A gdy jedli, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dał im mówiąc: "Bierzcie, to jest Ciało moje". Potem wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im, i pili z niego wszyscy. I rzekł do nich: "To jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana. Zaprawdę powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy w królestwie Bożym". Po odśpiewaniu hymnu wyszli w stronę Góry Oliwnej. Rok C Czytania Liturgii słowa, rok C I czytanie * Rdz 14, 18-20 Ofiara Melchizedeka W owych dniach: Melchizedek, król Szalemu, wyniósł chleb i wino; a ponieważ był on kapłanem Boga Najwyższego, błogosławił Abrama, mówiąc: "Niech będzie błogosławiony Abram przez Boga Najwyższego, Stwórcę nieba i ziemi. Niech będzie błogosławiony Bóg Najwyższy, który w twe ręce wydał twoich wrogów". Abram dał mu dziesiątą część ze wszystkiego. Psalm responsoryjny * Ps 110, 1-4 Jesteś kapłanem tak jak MelchizedekRzekł Pan do Pana mego: "Siądź po mojej prawicy, * aż uczynię Twych wrogów podnóżkiem stóp Twoich". Pan rozciągnie moc Twego berła z Syjonu: * "Panuj wśród Twych nieprzyjaciół. Przy Tobie panowanie w dniu Twojego triumfu, † w blasku świętości, * z łona jutrzenki zrodziłem Cię jak rosę". Pan przysiągł i nie będzie żałował: * "Ty jesteś kapłanem na wieki na wzór Melchizedeka". II czytanie * 1 Kor 11, 23-26 Ustanowienie Eucharystii Bracia: Ja otrzymałem od Pana to, co wam przekazuję, że Pan Jezus tej nocy, kiedy został wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał i rzekł: "To jest Ciało moje za was wydane. Czyńcie to na moją pamiątkę". Podobnie skończywszy wieczerzę, wziął kielich mówiąc: "Kielich ten jest Nowym Przymierzem we Krwi mojej. Czyńcie to, ile razy pić będziecie, na moją pamiątkę". Ilekroć bowiem spożywacie ten chleb albo pijecie kielich, śmierć Pańską głosicie, aż przyjdzie. Aklamacja przed Ewangelią * J 6, 51 Ja jestem chlebem żywym, który zstąpił z kto spożywa ten chleb, będzie żył na wieki. Ewangelia * Łk 9, 11b-17 Rozmnożenie chleba Jezus opowiadał rzeszom o królestwie Bożym, a tych, którzy leczenia potrzebowali, uzdrowił. Dzień począł się chylić ku wieczorowi. Wtedy przystąpiło do Niego Dwunastu, mówiąc: "Odpraw tłum; niech idą do okolicznych wsi i zagród, gdzie znajdą schronienie i żywność; bo jesteśmy tu na pustkowiu". Lecz On rzekł do nich: "Wy dajcie im jeść". Oni odpowiedzieli: "Mamy tylko pięć chlebów i dwie ryby; chyba że pójdziemy i nakupimy żywności dla wszystkich tych ludzi". Było bowiem około pięciu tysięcy mężczyzn. Wtedy rzekł do swych uczniów: "Każcie im rozsiąść się gromadami mniej więcej po pięćdziesięciu". Uczynili tak i rozmieścili wszystkich. A On wziął te pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo i odmówiwszy nad nimi błogosławieństwo, połamał i dawał uczniom, by podawali ludowi. Jedli i nasycili się wszyscy, i zebrano jeszcze dwanaście koszów ułomków, które im zostały. Procesja Procesja Bożego Ciała Pierwszy ołtarzEUCHARYSTIA JEST OFIARĄ Ewangelia * Mt 26, 17-19. 26-29 Krew Nowego Przymierza wylana na odpuszczenie grzechów W pierwszy dzień Przaśników przystąpili do Jezusa uczniowie i zapytali Go: "Gdzie chcesz, żebyśmy Ci przygotowali Paschę do spożycia?" On odrzekł: "Idźcie do miasta, do znanego nam człowieka i powiedzcie mu: Nauczyciel mówi: Czas mój jest bliski; u ciebie chcę urządzić Paschę z moimi uczniami". Uczniowie uczynili tak, jak im polecił Jezus, i przygotowali Paschę. A gdy oni jedli, Jezus wziął chleb i odmówiwszy błogosławieństwo, połamał i dał uczniom mówiąc: "Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje". Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie dał im mówiąc: "Pijcie z niego wszyscy, bo to jest moja Krew Przymierza, która za wielu będzie wylana na odpuszczenie grzechów. Lecz powiadam wam: Odtąd nie będę już pił z tego owocu winnego krzewu aż do owego dnia, kiedy pić go będę nowy, w królestwie Ojca mojego". MODLITWA: Boże, nasz Ojcze, przez paschalne misterium swojego Syna dokonałeś naszego odkupienia, + dlatego w sakramentalnych znakach głosimy śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa; * spraw, abyśmy stale doznawali wzrostu Twojej łaski. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Drugi ołtarzEUCHARYSTIA JEST POKARMEM DUSZY Ewangelia * Mk 8, 1-9 Jedli i nasycili się Gdy znowu wielki tłum był z Jezusem i nie mieli co jeść, przywołał do Siebie uczniów i rzekł im: "Żal mi tego ludu, bo już trzy dni trwają przy mnie, a nie mają co jeść. A jeśli ich puszczę zgłodniałych do domu zasłabną w drodze, bo niektórzy z nich przyszli z daleka". Odpowiedzieli uczniowie: "Skąd tu, na pustkowiu, będzie mógł ktoś nakarmić ich chlebem?" Zapytał ich: "Ile macie chlebów?" Odpowiedzieli: "Siedem". I polecił ludowi usiąść na ziemi. A wziąwszy siedem chlebów odmówił dziękczynienie, połamał i dawał uczniom, aby je rozdzielali. I rozdawali ludowi. Mieli też kilka rybek. I nad tym odmówił błogosławieństwo i polecił je rozdać. Jedli do sytości, a pozostałych ułomków zebrali siedem koszów. Było zaś około czterech tysięcy ludzi. Potem ich odprawił. MODLITWA: Panie Jezu Chryste, Chlebie żywy, dający życie wieczne, + spraw, abyśmy często Ciebie przyjmowali * i zjednoczeni z Tobą przynosili owoc trwający na wieki. Który żyjesz i królujesz na wieki wieków. Amen. Trzeci ołtarzEUCHARYSTIA JEST ZADATKIEM ŻYCIA WIECZNEGO Ewangelia * Łk 24, 13-16. 28-35 Poznali Go przy łamaniu chleba Trzeciego dnia po śmierci Jezusa dwaj z Jego uczniów byli w drodze do wsi, zwanej Emaus, oddalonej sześćdziesiąt stadiów od Jerozolimy. Rozmawiali oni ze sobą o tym wszystkim, co się wydarzyło. Gdy tak rozmawiali i rozprawiali z sobą, sam Jezus przybliżył się i szedł z nimi, lecz oczy ich były niejako na uwięzi, tak że Go nie poznali. Tak przybliżyli się do wsi, do której zdążali, a On okazywał, jakoby miał iść dalej, lecz przymusili Go mówiąc: "Zostań z nami, gdyż ma się ku wieczorowi i dzień się już nachylił". Wszedł więc, aby zostać z nimi. Gdy zajął z nimi miejsce u stołu, wziął chleb, odmówił błogosławieństwo, połamał go i dawał im. Wtedy oczy im się otworzyły i poznali Go, lecz On zniknął im z oczu. I mówili nawzajem do siebie: "Czy serce nie pałało w nas, kiedy rozmawiał z nami w drodze i Pisma nam wyjaśniał?" W tej samej godzinie wybrali się i wrócili do Jerozolimy. Tam zastali zebranych Jedenastu i innych z nimi, którzy im oznajmili: "Pan rzeczywiście zmartwychwstał i ukazał się Szymonowi". Oni również opowiadali co ich spotkało w drodze i jak Go poznali przy łamaniu chleba. MODLITWA: Wszechmogący, wieczny Boże, + spraw, abyśmy żyjąc rozsądnie, pobożnie i sprawiedliwie * zasłużyli na przyjęcie w chwili naszej śmierci Najświętszego Sakramentu Ciała i Krwi naszego Pana Jezusa Chrystusa. Który żyje i króluje na wieki wieków. Amen. Czwarty ołtarzEUCHARYSTIA JEST SAKRAMENTEM JEDNOŚCI KOŚCIOŁA Ewangelia * J 17, 20-26 Aby stanowili jedno W czasie ostatniej wieczerzy Jezus, podniósłszy oczy ku niebu, modlił się tymi słowami: "Ojcze Święty, proszę nie tylko za nimi, ale i za tymi, którzy dzięki ich słowu będą wierzyć we Mnie, aby wszyscy stanowili jedno, jak Ty, Ojcze, we Mnie, a Ja w Tobie, aby i oni stanowili jedno w Nas, aby świat uwierzył, żeś Ty Mnie posłał. I także chwałę, którą Mi dałeś, przekazałem im, aby stanowili jedno, tak jak My jedno stanowimy. Ja w nich, a Ty we Mnie. Oby się tak zespolili w jedno, aby świat poznał, żeś ty Mnie posłał i żeś Ty ich umiłował tak, jak Mnie umiłowałeś. Ojcze, chcę, aby także ci, których Mi dałeś, byli ze Mną tam, gdzie Ja jestem, aby widzieli chwałę moją, którą Mi dałeś, bo umiłowałeś Mnie przed założeniem świata. Ojcze sprawiedliwy! Świat Ciebie nie poznał, lecz Ja Ciebie poznałem i oni poznali, żeś Ty Mnie posłał. Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał, aby miłość, którą Ty Mnie umiłowałeś, w nich była i Ja w nich". MODLITWA: Wszechmogący Boże, przyjmij łaskawie modlitwy Twojego ludu + i spraw, niech serca wiernych złączą się w wychwalaniu Ciebie i we wspólnej pokucie, * abyśmy przezwyciężali podział chrześcijan i w doskonałej jedności Kościoła z radością dążyli do Twojego wiekuistego królestwa. Przez Chrystusa, Pana naszego. Amen. Ku refleksji Komentarze liturgiczne Chleb niebiański i kielich zbawienia"Pan nasz Jezus Chrystus tej nocy, której był wydany, wziął chleb i dzięki uczyniwszy połamał go i dał swoim uczniom, mówiąc: Bierzcie i jedzcie, to jest Ciało moje. Następnie wziął kielich i odmówiwszy dziękczynienie mówił: Bierzcie i pijcie, to jest Krew moja". Kiedy sam Chrystus wyrzekł te słowa i powiedział o chlebie: "To jest Ciało moje", kto jeszcze ośmieli się wątpić? I gdy stwierdził i powiedział: "To jest Krew moja", któż odtąd mógłby powątpiewać i twierdzić, że nie jest to Jego Krew?Dlatego też z całkowitym przekonaniem spożywamy chleb i wino jako Ciało i Krew Chrystusa. Ponieważ pod postacią chleba otrzymujesz Ciało i pod postacią wina otrzymujesz Krew, a gdy spożywasz Ciało i Krew Chrystusa stajesz się uczestnikiem Jego Ciała i Jego Krwi. I tak stajemy się nosicielami Chrystusa, gdyż w członkach naszych znajduje się Jego Ciało i Jego Krew. Tak więc według św. Piotra stajemy się uczestnikami Bożej natury. Niegdyś Jezus rozprawiając z Żydami mówił: "Jeżeli nie będziecie spożywać mego Ciała i nie będziecie pić Krwi mojej, nie będziecie mieć życia w sobie". Ale oni nie pojmowali tych słów duchowo, i odeszli zgorszeni, sądząc, że ich namawia do spożywania ciała Starym Przymierzu również istniały chleby ofiarne, skończyły się one jednak razem z nim, ponieważ należały do Starego Testamentu; w nowym zaś Przymierzu chleb jest niebiański i napój przynoszący zbawienie, które uświęcają duszę i ciało. Bo tak jak chleb odpowiada ciału, tak też Słowo Ojca jest pokarmem właściwym dla więc przyjmujesz Eucharystię, pamiętaj, że nie jest to zwykły i pospolity chleb i wino, ale jak stwierdził Pan, to jest Jego Ciało i Krew. A choćby zmysły mówiły ci coś innego, to wiara daje ci niezachwianą pouczony o tym i jesteś w pełni przekonany, że to, co się tobie zdaje chlebem, nie jest chlebem, choć ma jego smak, ale Ciałem Chrystusa; i to, co się tobie zdaje winem, nie jest winem, choć smak ci o tym mówi, ale Krwią Chrystusa. O tym już bardzo dawno mówił Dawid w psalmach: "Chleb ludzkie serce krzepi, a oliwa rozpogadza twarze". Pokrzep więc twe serce, spożywając ten chleb jako pokarm duchowy i rozwesel oblicze twej odsłoniętym więc obliczem, czyli z czystym sercem, wpatruj się w chwałę Pańską, którą oglądasz jakby w zwierciadle, i postępuj z chwały do chwały, w Chrystusie Jezusie, Panu naszym, któremu przystoi cześć, moc i chwała na wszystkie wieki. Amen. Z Katechez 22, Mystagogiczna, 4, (LG III) O zadziwiająca i wspaniała Uczto!Jednorodzony Syn Boży, chcąc nam dać udział w swoim bóstwie, przyjął naszą naturę, aby stawszy się człowiekiem, ludzi uczynić więcej, wszystko, co od nas przyjął, w całości przeznaczył dla naszego zbawienia. Ciało swe ofiarował Bogu Ojcu jako przebłaganie za nas. Krew swoją wylał dla naszego odkupienia i obmycia, abyśmy wykupieni z nieszczęsnej niewoli, dostąpili oczyszczenia ze wszystkich zaś na zawsze trwała wśród nas pamięć o tak wielkim dobrodziejstwie, pod postacią chleba i wina pozostawił swoim wiernym Ciało swe na pokarm i Krew za zadziwiająca i wspaniała Uczto, zbawienna i pełna wszelkiej słodyczy! Cóż może być nad nią wspanialszego? Już nie mięso kozłów i cielców, jak w Starym Testamencie, ale sam Chrystus, prawdziwy Bóg, podawany jest tutaj do inny sakrament nie jest bardziej zbawienny; on usuwa grzechy, pomnaża cnoty, duszę nasyca obfitością duchowych Kościele Eucharystia składana jest tak za żywych, jak i umarłych, aby pomagała wszystkim, bo dla dobra wszystkich została końcu nikt nie potrafi wypowiedzieć słodyczy tego sakramentu. Przezeń kosztuje się radości duchowej u samego źródła; przezeń czci się pamiątkę niezrównanej miłości, okazanej podczas męki przez przeto ogrom tej miłości jak najdoskonalej wyrył się w sercach wiernych, po odprawieniu Ostatniej Wieczerzy wraz ze swymi uczniami, kiedy to zamierzał przejść z tego świata do Ojca, Chrystus ustanowił ten sakrament jako wieczną pamiątkę swej męki, jako wypełnienie dawnych zapowiedzi, jako największe swoje dzieło i pozostawił jako szczególną pociechę dla tych, którzy smucą się z powodu Jego odejścia. św. Tomasz z Akwinu, Opusculum 57, in festo Corporis Christi, lect. 1-4 (LG III, 502n). Tak. Jest z nami, drodzy Bracia i Siostry! Chrystus jest z nami. Chrystus - nasza Pascha, nasza Eucharystia. Jest z nami. Przed tabernakulum pali się dzień i noc wieczny płomień. Po raz pierwszy w Polsce zapalił go na Wzgórzu Wawelskim biskup krakowski, błogosławiony biskup Wincenty (Kadłubek) w roku 1215. Odtąd nigdy nie zagasła owa wieczna lampka, symbolizująca zarazem eucharystyczną obecność Pana - i naszą wiarę. Jan Paweł II, Kraków - Błonia, O ludzkim sercu pod wielkim baldachimemCóż że albą przy ołtarzu jaśniejędrży ornatów grubo tkane złotoMsza się skończy, w zakrystii na klęczkachbędę szary maleńki potemCóż że wielki mi niosą baldachimdzwony huczą w procesji nad głowąTo dla Boga. Sam na sam zostanęz moim ludzkim sercem na nowo ks. Jan Twardowski Facebook Biblioteczka Katecheza w Sieci Serwis "KERYGMA"istnieje w Sieci od Boże Ciało jest najbardziej widocznym dla ludzi z zewnątrz świąt w kościele katolickim. To wtedy następuje procesja, podczas której zostaje przenoszona monstrancja z Najświętszym Sakramentem. Procesja przemierza miasto i uczestniczą w niej tłumy wiernych, dzieci posypują kwiatami ulice przed procesją, domy oraz inne obiekty przy których przechodzi procesja są ozdabiane. Trudno tego święta nie zauważyć gdy wtedy wyjdzie się na ulicę. Święto Komunii Świętej? Podczas Bożego Ciała lub inaczej Uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Pańskiej świętuje się Ostatnią Wieczerzę oraz Przeistoczenie chleba i wina w Ciało i Krew dziś mamy do czynienia z przeistoczeniem? Nie gdzie indziej niż podczas Komunii Świętej, w trakcie której przyjmujemy opłatek, czyli Ciało Chrystusa. Dlaczego w maju lub czerwcu? Święto przypada między 21 maja a 24 czerwca, równo 60 dni od Wielkanocy. Dlaczego obchodzimy Boże Ciało? Wszystko zaczęło się od przeoryszy klasztoru augustianek Julianny z Cornillon w 1209 roku. Jedne źródła podają, że Juliannie objawił się Jezus i zażądał od niej ustanowienia nowego święta ku czci eucharystii inne że na jasnej tarczy pojawiła się czarna plama i zinterpretowano to jako brak święta dla Najświętszego Sakramentu. Dlaczego cztery ołtarze? Podczas procesji Bożego Ciała są cztery ołtarze, czyli cztery miejsca w których wierni zatrzymują się i modlą. Cztery ołtarze symbolizują: cztery strony świata cztery żywioły cztery ewangelie W czwartek przypada Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało. To jedno z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Poznaj najważniejsze zwyczaje i tradycje. Dlaczego idziemy na procesję Bożego Ciała? Jak powinna wyglądać procesja Bożego Ciała? Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele katolickim. Historia świętowania Bożego Ciała Początek tradycji obchodzenia święta Bożego Ciała sięga XIII wieku. U progu tego stulecia - na Soborze Laterańskim IV (1215) - w Kościele katolickim przyjęto dogmat o transsubstancjacji, czyli przemianie substancji chleba i wina, w ciało i krew Chrystusa z zachowaniem ich naturalnych przypadłości takich jak smak, wygląd, forma itp. Wiązało się to z coraz mocniejszymi wpływami filozofii greckiej oraz tradycji scholastycznej w teologii Kościoła zachodniego. Kilka argumentów dla tych, którzy nie przepadają za procesją na Boże Ciało Wraz z ogłoszeniem dogmatu, wzrosło zainteresowanie kultem Eucharystii, która przestawała być jedynie elementem liturgii, lecz coraz mocniej postrzegana była jako dowód na trwałą obecność Chrystusa na Ziemi. Święto eucharystyczne przypadało w tym okresie zwyczajowo w Wielki Czwartek, w czasie, którego - zgodnie z tradycją ewangeliczną - Jezus po raz pierwszy dokonał przemiany chleba i wina w swoje Ciało i Krew. Bezpośrednią przyczyną ustanowienia uroczystości Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa były objawienia bł. Julianny z Cornillon. Około 1207 r., jako szesnastoletnia dziewczyna, przeżyła pierwsze widzenia, choć były one jeszcze mgliste i niezrozumiałe. Zgodnie z tradycją hagiograficzną, dopiero kilkanaście lat później, w 1245 roku, św. Juliannie ukazać miał się Chrystus, który w widzeniu domagał się ustanowienia święta Eucharystii na pierwszy czwartek po święcie Trójcy Przenajświętszej. Pod wpływem tych objawień bp Robert ustanowił w 1246 r. święto Bożego Ciała, początkowo dla diecezji Liege oraz zainaugurował pierwszą procesję eucharystyczną ulicami miasta. Wkrótce zaczęto jednak wysuwać przeciwko Juliannie oskarżenia o herezję, a decyzję o wprowadzeniu święta Bożego Ciaław diecezji Liege, uznano za przedwczesną. Zarzuty te spowodowały, że święto przestało być obchodzone. Sprawa święta Eucharystii nie została jednak zapomniana. Problemem tym zajął się późniejszy biskup Verdun, a od 1261 papież Urban IV. Do ostatecznego uznania święta Bożego Ciała za ogólnokościelne, papieża tego skłonił jednak dopiero cud eucharystyczny, jaki miał miejsce w Bolsenie (w środkowych Włoszech) w 1263 roku. W czasie jednej z Mszy św., podczas przemienienia, odprawiający kapłan zauważyć miał, że z konsekrowanej hostii zaczynały spadać krople krwi. Poplamiona krwią chusta została przesłana papieżowi, który w tym czasie przebywał w Orvieto w Umbrii. Urban IV umieścił relikwię w tutejszej katedrze, a pod wpływem fascynacji cudem rozpoczął aktywne starania, których celem miało być ustanowienia święta Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Dlaczego świętujemy Boże Ciało? Ułożenie liturgii i tekstów odczytywanych w czasie święta, papież zlecić miał samemu św. Tomaszowi z Akwinu, który na tę okazję stworzył jeden z najpiękniejszych hymnów kościelnych pt. "Pange lingua". 11 sierpnia 1264 r. Urban IV ogłosił bullę "Transiturus de hoc mundo", na mocy której Boże Ciało stało się świętem całego Kościoła. Śmierć papieża przeszkodziła jednak ogłoszeniu bulli. Dokonał tego papież Jan XXII (w 1334 r.), natomiast papież Bonifacy IX polecił w 1391 r. wprowadzić święto Bożego Ciała wszędzie tam, gdzie jeszcze nie było ono obchodzone. W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 r. w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim - synod zamojski w 1720 r. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV w. święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych. Od końca XV w. przy okazji tego święta udzielano błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Prawdziwa obecność Chrystusa w Eucharystii Kościół od samego początku głosił wiarę w realną obecność Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. Chrystus ustanowił Najświętszy Sakrament przy Ostatniej Wieczerzy. Opisali to trzej Ewangeliści: Mateusz, Marek i Łukasz oraz i św. Paweł Apostoł. Prawdziwa i rzeczywista obecność Jezusa Chrystusa pod postaciami chleba i wina opiera się według nauki Kościoła na słowie Jezusa: "To jest Ciało moje ... To jest krew moja" (Mk 14, Nowy Katechizm Kościoła Katolickiego mówi, iż "sposób obecności Chrystusa pod postaciami eucharystycznymi jest wyjątkowy... W Najświętszym Sakramencie Eucharystii są zawarte prawdziwie, rzeczywiście i substancjalnie Ciało i Krew wraz z duszą i Bóstwem Pana naszego Jezusa Chrystusa, a więc cały Chrystus." (KKK 1374). Kult Najświętszego Sakramentu Od XVI w. przyjęła się w Kościele praktyka 40-godzinnej adoracji Najświętszego Sakramentu. Praktykę tę wprowadził do Mediolanu św. Karol Boromeusz w 1520 r. Dzisiaj praktyka ta jest obecna w całym Kościele. Zostały założone nawet specjalne zakony, których głównym celem jest nieustanna adoracja Chrystusa w Najświętszym Sakramencie. W Polsce istnieją trzy zakony od wieczystej adoracji: benedyktynki-sakramentki, franciszkanki od Najświętszego Sakramentu i eucharystki. Procesja na Boże Ciało Procesje eucharystyczne w dniu Bożego Ciała wprowadzono później niż samo święto. Pierwszym śladem ich istnienia jest wzmianka o uroczystej procesji przed sumą w Kolonii w latach 1265-75. Podczas procesji niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. W ten sposób nawiązywano do dawnego zwyczaju zabierania w podróż Eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. W XV w. procesje eucharystyczne odprawiano w całych Niemczech, Anglii, Francji, północnych Włoszech i Polsce. W Niemczech procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i dobrą pogodę, dlatego przy czterech ołtarzach śpiewano początkowe teksty Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten wszedł do "Rytuału piotrkowskiego" z 1631 r. Rzymskie przepisy procesji zawarte w "Caeremoniale episcoporum" (1600 r.) i "Rituale romanum" (1614 r.) przewidywały jedynie przejście z Najświętszym Sakramentem bez zatrzymywania się i błogosławieństwo eucharystyczne na zakończenie. Procesję odprawiano z wielkim przepychem od początku jej wprowadzenia. Od czasu zakwestionowania tych praktyk przez reformację, udział w procesji traktowano jako publiczne wyznanie wiary. W Polsce od czasów rozbiorów z udziałem w procesji łączyła się w świadomości wiernych manifestacja przynależności narodowej. Po II wojnie światowej procesje w czasie Bożego Ciała były znakiem jedności narodu i wiary. Z tej racji ateistyczne władze państwowe niejednokrotnie zakazywały procesji urządzanych ulicami miast. Konferencja Episkopatu Polski zmodyfikowała 17 lutego 1967 r. obrzędy procesji Bożego Ciała, wprowadzając w całej Polsce nowe modlitwy przy każdym ołtarzu oraz czytania Ewangelii tematycznie związane z Eucharystią. Oleśnica i okolice – Lokalny portal internetowy to najnowsze i najważniejsze informacje i wydarzenia z Oleśnicy i okolic. Na stronach portalu znajdziecie wiadomości, aktualności sportowe, rozrywkowe, kulturalne, galerie zdjęć i wideo. czyli Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa. Uroczystość Najświętszego Ciała i Krwi Chrystusa, Boże Ciało jest jednym z głównych świąt obchodzonych w Kościele katolickim. Choć świadomość niezwykłego cudu przemiany konsekrowanego chleba i wina w rzeczywiste Ciało i Krew Chrystusa towarzyszyła wiernym od początku chrześcijaństwa, jednak trzeba było czekać aż dziesięć stuleci zanim zewnętrzne przejawy tego kultu powstały i zadomowiły się w Kościele katolickim. W Polsce jako pierwszy wprowadził to święto bp Nankier w 1320 r. w diecezji krakowskiej, natomiast w Kościele unickim - synod zamojski w 1720 r. W Kościele katolickim w Polsce pod koniec XIV w. święto Bożego Ciała było obchodzone już we wszystkich diecezjach. Było ono zawsze zaliczane do świąt głównych. Od końca XV w. przy okazji tego święta udzielano błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem. Procesje eucharystyczne w dniu Bożego Ciała wprowadzono nieco później niż samo święto. Pierwszym śladem ich istnienia jest wzmianka o uroczystej procesji przed sumą w Kolonii w latach 1265-75. Podczas procesji niesiono krzyż z Najświętszym Sakramentem. W ten sposób nawiązywano do dawnego zwyczaju zabierania w podróż Eucharystii dla ochrony przed niebezpieczeństwami. W XV w. procesje eucharystyczne odprawiano w całych Niemczech, Anglii, Francji, północnych Włoszech i Polsce. W Niemczech procesję w uroczystość Bożego Ciała łączono z procesją błagalną o odwrócenie nieszczęść i dobrą pogodę, dlatego przy czterech ołtarzach śpiewano początkowe teksty Ewangelii i udzielano uroczystego błogosławieństwa. W Polsce zwyczaj ten wszedł do "Rytuału piotrkowskiego" z 1631 r. Rzymskie przepisy procesji zawarte w "Caeremoniale episcoporum" (1600 r.) i "Rituale romanum" (1614 r.) przewidywały jedynie przejście z Najświętszym Sakramentem bez zatrzymywania się i błogosławieństwo eucharystyczne na zakończenie. Procesję odprawiano z wielkim przepychem od początku jej wprowadzenia. Od czasu zakwestionowania tych praktyk przez reformację, udział w procesji traktowano jako publiczne wyznanie wiary. Konferencja Episkopatu Polski zmodyfikowała 17 lutego 1967 r. obrzędy procesji Bożego Ciała, wprowadzając w całej Polsce nowe modlitwy przy każdym ołtarzu oraz czytania ewangelii tematycznie związane z Eucharystią. « ‹ 1 › » oceń artykuł

boże ciało modlitwy przy ołtarzach